Turfwagens van de zoutmijn Sülze
Een lorrie op rails – hiermee werd vroeger turf uit de omliggende moerassen gehaald als brandstof voor het verdampen van de pekel.
Met deze lorries werden de turfplaten door de turfvrouwen vanaf de praam aan de Recknitz, een paar honderd meter hiervandaan, naar de hittekamer van de stookplaats vervoerd. De zoutziederij verbruikte miljoenen turfplaten om het zout te koken. Die werden voornamelijk gewonnen in het Langsdorfer-moeras. Hier werkten in de zomer 200 mensen. Om 6 uur ’s ochtends vertrokken ze nog voor zonsopgang naar het moeras. Hier werd het turf aanvankelijk nog met de hand gestoken. Pas later kregen ze steekmachines, die het werk verlichtten. Mannen en vrouwen werkten samen. De man stak de turf en de vrouw vervoerde die met een kar naar de droogplaats. Bij goed weer was de gestapelde turf binnen zes weken droog. Maar wee als het een nat jaar was. De arbeiders in het veen werden doorweekt tot op het bot en moesten maar zien hoe ze hun kleding tegen de volgende ochtend weer droog konden krijgen. Om de 14 dagen kwam de districtsrechter naar het veen om het werk te keuren. Het loon werd altijd op zaterdag uitbetaald.
De turfwagens van de zoutmijn Sülze in Bad Sülze vormen een indrukwekkend bewijs van de historische zoutwinning in Mecklenburg-Vorpommern. Op smalle rails reden deze kleine lorries ooit onvermoeibaar heen en weer – beladen met turfplaten uit de omliggende moerassen, die als brandstof voor de zoutziederij dienden.
Turf uit het Langsdorfer Moor voor de zoutziederij Bad Sülze
De turf werd voornamelijk gewonnen in het Langsdorfer Moor. Gedurende de zomer werkten daar tot wel 200 mensen hard in de open lucht. Al om 6 uur ’s ochtends begonnen de veenarbeiders aan hun lange dag: mannen staken het veen eerst met de hand, later met behulp van steekmachines, terwijl vrouwen de veenplaten naar de droogplaats brachten. Bij goed weer was de turf na ongeveer zes weken gebruiksklaar en droog – een nat jaar maakte het toch al zware werk nog zwaarder.
Van de Recknitz naar de Hitzhals – de route van de turfplaten
Met een praam werd de gedroogde turf over de Recknitz vervoerd, op enkele honderden meters afstand van de huidige tentoonstellingslocatie, naar de buurt van de zoutziederij. Daar namen de zogenaamde ‘torfeinschiebefrauen’ het werk over: zij vervoerden de turfplaten met lorries naar de Hitzhals van de stookplaats, waar miljoenen turfplaten werden verbrand om de pekel aan de kook te brengen en uiteindelijk tot zout te verwerken. Om de 14 dagen kwam de districtsrechter naar het moeras om het verrichte werk te keuren – de arbeiders kregen hun loon altijd op zaterdag uitbetaald.
Bad Sülze – De geschiedenis van het zout aan de Oostzeekust van Mecklenburg-Vorpommern
Bad Sülze ligt in het hart van Mecklenburg-Vorpommern, niet ver van de Oostzeekust en het schiereiland Fischland-Darß-Zingst. Wie door de regio reist en al een bezoek heeft gebracht aan de Hanzestad Stralsund, Greifswald of het Nationaal Park Vorpommersche Boddenlandschaft, vindt in Bad Sülze een authentieke aanvulling: een stukje levende economische geschiedenis dat laat zien hoe nauw mens, veen en zee in het vroegere Mecklenburg met elkaar verbonden waren.
Andere bezienswaardigheden in Bad Sülze
Accommodaties in de buurt
Vakantieappartementen, hotels en meer in de regio
ART. Buurt
● Starkow
Hou je van lange buitenritten, idyllische dorpjes, kunst en cultuur? Dan ben je bij ART Quartier aan het juiste adres om in een ongedwongen sfeer met kind en paard van je vakantie te genieten.
Oude stoombakkerij
● Ribnitz-Damgarten
In het historische gebouw van de oude bakkerij zijn een café, vakantiewoningen en een kleine wolwinkel gevestigd.
Barlin van de oude school
● Dargun
Beleef twee aparte vakantieparken op 30.000 m2 midden in de ongerepte natuur van het Mecklenburgse merengebied. Wij bieden kindervakanties, vakantiewoningen & jachtvakanties!