Beeldenroute Burg Schlitz – Görzhausen
● Hohen Demzin
Kunst langs de weg... wat een idee! Beelden die letterlijk ‘leven’ in de natuur en de bestaande culturele omgeving. Vuur-, millennium- en koeienbellen, een spiegelei, voorouder- of zendstenen, stèles, piramides en knuffelschelpen..., in elk seizoen, bij elk weertype, met steeds weer nieuwe indrukken – een geweldige ervaring...
Een tentoonstellingsruimte in de open lucht, een pad waar je langs kunt wandelen en daarbij niet alleen de kunst kunt zien, maar ook een adembenemende natuur: het Mecklenburgse Zwitserland. Als Zwitser neemt men deze naam misschien geamuseerd ter kennis, maar naar Mecklenburgse maatstaven rijzen de heuvels hoog op. De heuvels lopen zachtjes omhoog, zachtjes weer naar beneden, en zo ontstaat een gladheid, een harmonie die zijn gelijke niet kent.
Hierheen trekt aan het begin van de 19e eeuw Hans graaf von Schlitz, die zijn nieuw gebouwde kasteel „Burg Schlitz” omringt met een ongewoon park. Graaf Schlitz plant veel bomen, waaronder exotische soorten, en legt vakkundig uitgestrekte wandelpaden aan. Hij laat zesendertig monumenten oprichten: zuilen, obelisken, grotten en zelfs meren. In die tijd wordt ook Görzhausen aangelegd – tegenwoordig het centrum van het nieuwe beeldenpad dat tussen hier en Burg Schlitz ontstaat.
De twee kunstenaars Wilfried Duwentester en Bernd Uiberall nemen aan het einde van de jaren negentig van de 20e eeuw het idee van de graaf over en vertalen het naar de ontmoeting met hedendaagse sculpturen. De sculpturen 'leven' in de open lucht in dialoog met de uitgestrektheid en het bestaande cultuurlandschap, dat al eeuwenlang door de mens is beïnvloed en toch een sterke, bijna uitbundige natuur in zich draagt.
Het beeldhouwwandelpad leeft in wezenlijke mate van het feit dat de kunstenaars het aangetroffen landschap al bij het ontstaan van de kunst erbij betrekken. Als wandelaars kunnen we dan luisteren naar de dialoog tussen landschap en kunst die zo ontstaat.
Elk bezoek aan het beeldenpad is anders. Het wisselende weer en de seizoenen geven het landschap steeds weer een heel andere sfeer, waardoor er zelfs op dezelfde plek, bij hetzelfde beeld, een enorme verscheidenheid aan indrukken ontstaat.