Oud stadhuis in Parchim

Het indrukwekkende stadhuis van Parchim met zijn unieke stadhuiskelder dateert uit de 14e eeuw. Het Parchimse stadhuis rijst indrukwekkend op vanaf het marktplein. Het is een gebouw met een indrukwekkende geschiedenis en traditie. Als het eigenlijke bestuurscentrum was het ook de zetel van een rechtbank, een voedselopslagplaats voor buitenlandse troepen, een stal, een schuur en een wijnkelder. De kelder met zijn kruisribgewelven, die in het midden van de ruimte worden ondersteund door massieve achthoekige bakstenen pilaren, heeft nog veel van zijn vroegere uiterlijk behouden. Deze gotische stadhuiskelder is ongeëvenaard in de hele wereld. Het stadhuis maakt deel uit van de Europese Route van de baksteengotiek. Rondleidingen door het stadhuis voor groepen, vooral schoolklassen of kleuterschoolgroepen, kunnen op verzoek worden georganiseerd. De rover Vieting bezoekt de kelder van het stadhuis in het kader van de klederdrachtroute "Erwtenspeurtocht". Al snel nadat Parchim een stad werd (gedocumenteerd in 1225/26), werd het stadhuis op het marktplein gebouwd en de onafhankelijke nieuwe stad Parchim, die rond 1246 werd gesticht, had ook een eigen stadhuis. Na de vereniging van de twee districten in 1282 vonden de raadsvergaderingen plaats in het stadhuis van de oude stad. In 1481 werd het stadhuis de zetel van de financiële administratie van de stad. Van 1667 tot 1708 huisvestte het stadhuis de hoogste regionale rechtbank, de Mecklenburgse Land- en Rechtbank. Het stadsbestuur was echter voornamelijk gevestigd in de nieuwe Ratsbude, gebouwd in 1669, die vandaag de dag niet meer bestaat. Vanaf de herfst van 1818 werd het stadhuis gebruikt om het hooggerechtshof voor Mecklenburg-Schwerin en Mecklenburg-Strelitz te huisvesten. Op 1 oktober 1840 werd het hooggerechtshof van Mecklenburg van Parchim naar Rostock verplaatst. Sindsdien is het stadhuis weer de zetel van het bestuur en dat is het nog steeds. Het stadhuis werd tussen 1993 en 1998 volledig gerenoveerd.