Oude artilleriekazerne

De artilleriekazerne in Schwerin, gebouwd tussen 1856 en 1861, heeft de stijl van middeleeuwse vestinggebouwen en is een opvallend voorbeeld van 19e-eeuwse militaire architectuur. De open locatie op de Ostorfer Berg en het architectonische ontwerp benadrukken de politieke stabiliteit van de monarchie in een tijd van sociale onrust. Schwerin was sinds het midden van de 17e eeuw de hoofdbasis van het Mecklenburgse leger. Met het besluit om de residentie van de deelstaat Mecklenburg van Ludwigslust naar Schwerin te verplaatsen, werd ook het wachtbataljon in de stad gestationeerd. Al in 1816 werd er om een kazerne gevraagd, maar goede dingen hebben tijd nodig. De bouw begon pas in 1856 en de kazerne werd uiteindelijk in 1861 voltooid. De uitbreiding van het garnizoensgebied werd ook een prioriteit bij de planning van nieuwe gebouwen en uitbreidingen van de residentie Schwerin. De bescherming en militaire soevereiniteit van de monarchie moest efficiënt worden vertegenwoordigd in de residentie. Symbolische visuele assen tussen het paleis, de Oude Tuin en het kazerneterrein waren essentieel voor de keuze van het bouwterrein. Elementen uit de middeleeuwen en de renaissance worden gecombineerd in de typische historistische gebouwen - gemodelleerd naar Pruisische kazernes uit de 19e eeuw. Als monumentaal complex met drie vleugels en naar buiten gerichte gevels presenteerde het nieuwe kazernegebouw zich op indrukwekkende wijze aan de stad. Representatieve hoektorens en een projectie met drie assen in het midden vormen het deel van het gebouw dat naar het meer is gericht en de uiteindelijke achtergrond voor de paleistuinen. Op deze manier werd rekening gehouden met de algehele architectonische compositie van het wooncomplex met een directe visuele verwijzing van en naar het paleis. De Oude Artilleriekazerne wordt beschouwd als een van de grootste geplande kazernes van de 19e eeuw in Mecklenburg. Het gebouw werd ontworpen door de militaire architect Ludwig Wachenhusen. Op de begane grond werden tot 100 paarden, koetsen en kanonnen ondergebracht. De kamers in de hoektorens waren gereserveerd als woningen voor de officieren en hun gezinnen. In de gewelfde kelder bevonden zich de keuken en eetzalen, de wasserij, de wasruimte, de stuurhut en de bijgebouwen. De zolderkamers werden gebruikt als droogkamers en als slaapzalen tijdens manoeuvres. De stijl Het ensemble is ontworpen in de stijl van middeleeuwse vestinggebouwen, de verdedigingswerken van een fort. Dit geeft het gebouwencomplex met zijn ligging op de heuvel van Ostorfer Berg een speciale visuele en stedelijke betekenis. Architectonisch is er een opvallende gelijkenis met het arsenaal in Pfaffenteich, dat tussen 1840 en 1844 werd gebouwd. De Pruisische kapplafonds en de gespreide gebruiksvolgorde in de kazerne zijn verder alleen te vinden in de kazerne van Görlitz en het arsenaal in Wenen. In dit opzicht is de artilleriekazerne in Schwerin een van de laatste volledig bewaard gebleven gebouwen van dit type.